تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٢
٤٩ وَ قالُوا أَ إِذا كُنَّا عِظاماً وَ رُفاتاً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقاً جَدِيداً
٥٠ قُلْ كُونُوا حِجارَةً أَوْ حَدِيداً
٥١ أَوْ خَلْقاً مِمَّا يَكْبُرُ فِي صُدُورِكُمْ فَسَيَقُولُونَ مَنْ يُعِيدُنا قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُؤُسَهُمْ وَ يَقُولُونَ مَتى هُوَ قُلْ عَسى أَنْ يَكُونَ قَرِيباً
٥٢ يَوْمَ يَدْعُوكُمْ فَتَسْتَجِيبُونَ بِحَمْدِهِ وَ تَظُنُّونَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا
ترجمه:
٤٩- و گفتند: «آيا هنگامى كه ما، استخوانهاى پوسيده و پراكندهاى شديم، دگر بار آفرينش تازهاى خواهيم يافت»؟!
٥٠- بگو: «شما سنگ باشيد يا آهن.
٥١- يا هر مخلوقى كه در نظر شما، از آن هم سختتر است (باز خدا قادر است شما را به زندگى مجدّد بازگرداند)». آنها به زودى مىگويند: «چه كسى ما را باز مىگرداند»؟! بگو: «همان كسى كه نخستين بار شما را آفريد». آنان سر خود را (از روى تعجب و انكار)، به سوى تو خم مىكنند و مىگويند: «در چه زمانى خواهد بود»؟! بگو: «شايد نزديك باشد!
٥٢- همان روز كه شما را (از قبرهايتان) فرا مىخواند؛ شما هم اجابت مىكنيد در حالى كه حمد او را مىگوئيد؛ مىپنداريد تنها مدت كوتاهى (در جهان برزخ) درنگ كردهايد».