تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٢
٤٥ وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ الَّذِينَ لايُؤْمِنُونَ بِالْا خِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً
٤٦ وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً
٤٧ نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَسْتَمِعُونَ بِهِ إِذْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ وَ إِذْ هُمْ نَجْوى إِذْ يَقُولُ الظَّالِمُونَ إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَسْحُوراً
٤٨ انْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الْا مْثالَ فَضَلُّوا فَلا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلًا
ترجمه:
٤٥- و هنگامى كه قرآن مىخوانى، ميان تو و آنها كه به آخرت ايمان نمىآورند، حجاب ناپيدائى قرار مىدهيم؛
٤٦- و بر دلهايشان پوششهائى مىنهيم، تا آن را نفهمند؛ و در گوشهايشان سنگينى. و هنگامى كه پروردگارت را در قرآن به يگانگى ياد مىكنى، آنها پشت مىكنند و از تو روى برمىگردانند.
٤٧- هنگامى كه به سخنان تو گوش فرا مىدهند، ما بهتر مىدانيم براى چه گوش فرا مىدهند؛ و (همچنين) در آن هنگام كه با هم نجوا مىكنند؛ آنگاه كه ستمگران مىگويند:
«شما جز از انسانى كه افسون شده، پيروى نمىكنيد»!
٤٨- ببين چگونه براى تو مَثَلها زدند؛ در نتيجه گمراه شدند، و نمىتوانند راه حق را پيدا كنند.