تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٤
و گمان و وهم مشركان است، به بيان تسبيح موجودات جهان در برابر ذات مقدسش پرداخته، مىگويد: «آسمانهاى هفتگانه، زمين و كسانى كه در آنها هستند همگى تسبيح خدا مىگويند» «تُسَبِّحُ لَهُ السَّماواتُ السَّبْعُ وَ الْا رْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ».
نه تنها آسمانها و زمين، كه «هيچ موجودى نيست مگر اين كه: تسبيح و حمد خدا مىگويد ولى شما تسبيح آنها را درك نمىكنيد» «وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لكِنْ لاتَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ».
با اين حال «او حليم و غفور است» «إِنَّهُ كانَ حَلِيماً غَفُوراً».
شما را به خاطر شرك و كفرتان فورا مؤاخذه نمىكند، به مقدار كافى مهلت مىدهد، و درهاى توبه را به روى شما باز مىگذارد تا اتمام حجت شود.
به تعبير ديگر، شما اين توانائى را داريد كه: زمزمه تسبيح موجودات را از درون همه ذرات جهان، بشنويد، و به خداوند يگانه قادر متعال، پى بريد، ولى كوتاهى مىكنيد، خداوند هم شما را به اين كوتاهى فوراً مؤاخذه و مجازات نمىكند، بلكه، حداكثر مجال و فرصت را در راه شناخت توحيد و ترك شرك به شما مىدهد.
***
تسبيح و حمد عمومى موجودات جهان.
در آيات مختلف قرآن، سخن از تسبيح و حمد موجودات عالم هستى، در برابر خداوند بزرگ به ميان آمده كه، شايد از همه صريحتر، آيه مورد بحث باشد كه بدون هيچ گونه استثناء، همه موجودات عالم هستى: زمين، آسمان، ستارگان، كهكشانها، انسانها، حيوانات، برگهاى درختان و حتى دانههاى كوچك اتم را در اين تسبيح و حمد عمومى، شريك مىداند.