فردى زود باور و ساده‌انديش، بار مى‌آورد.
٥- پيروى از غير علم، روابط گرم و دوستانه را در خانه، بازار، مركز كار و همه جا به هم زده و مردم را نسبت به يكديگر بدبين مى‌سازد.
٦- پيروى از غير علم، استقلال فكرى را از بين مى‌برد و روح را براى پذيرش هر گونه تبليغات مسموم آماده مى‌سازد.
٧- پيروى از غير علم، سرچشمه قضاوت‌هاى عجولانه و انتخاب‌هاى فورى، در مورد همه كس، و همه چيز است، كه اين خود مايه انواع ناكامى‌ها و پشيمانى‌ها است.
***
راه مبارزه با پندارگرائى
تنها سؤالى كه در اينجا باقى مى‌ماند اين است: ما چگونه مى‌توانيم خود و جامعه را از اين عادت زشت، نكبت‌بار و عواقب دردناك آن، رهائى بخشيم؟
پاسخ اين سؤال، نياز به بحث طولانى دارد، ولى، به عنوان يك دستور العمل فشرده بايد به نكات زير توجه كرد:
الف- بايد عواقب دردناك اين عمل را از طرق مختلف، پى در پى به مردم گوشزد كرد، و از آنها خواست كه در آثار شوم پيروى از غير علم، بينديشند.
ب- بايد طرز تفكر و جهان بينى اسلامى را در انسان‌ها زنده كرد، تا بدانند خداوند در همه حال، مراقب آنها است، او سميع و بصير است و حتى از افكار ما آگاه است: يَعْلَمُ خائِنَةَ الْا عْيُنِ وَ ما تُخْفِي الصُّدُورُ:
«هر سخنى مى‌گوئيم ثبت و ضبط مى‌شود و هر گامى برمى‌داريم در حساب ما نوشته مى‌شود، و مسئول تمام اعمال و قضاوت‌ها و اعتقادات خود هستيم». «١»