قابل توجه اين كه: ما از اين جنايت زشت و ننگين وحشت مى‌كنيم، در حالى كه همين جنايت در شكل ديگرى در عصر ما، و حتى به اصطلاح در مترقّى‌ترين جوامع انجام گيرد، و آن اقدام به سقط جنين در مقياس بسيار وسيع به خاطر جلوگيرى از افزايش جمعيت و كمبودهاى اقتصادى است. «١»
تعبير به «خَشْيَةَ إِمْلاقٍ» نيز اشاره لطيفى به نفى اين پندار شيطانى است، در واقع مى‌گويد: اين تنها يك ترس است كه شما را به اين خيانت بزرگ تشويق مى‌كند، نه يك واقعيت.
ضمناً، بايد توجه داشت: جمله «كانَ خِطْأً كَبِيراً» با توجه به اين كه: «كان» فعل ماضى است، اشاره و تأكيد بر اين موضوع است كه: قتل فرزندان گناهى است بزرگ، كه از قديم در ميان انسان‌ها شناخته شده، و زشتى آن در اعماق فطرت جاى دارد، لذا، مخصوص به عصر و زمانى نيست.
***
٢- گناه بزرگ ديگرى كه آيه بعد، به آن اشاره مى‌كند: مسأله زنا و عمل منافى عفت است، مى‌گويد: «نزديك زنا نشويد؛ چرا كه عمل بسيار زشتى است و راه و روش بدى است» «وَ لاتَقْرَبُوا الزِّنى‌ إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَ ساءَ سَبِيلًا».
در اين بيان كوتاه به سه نكته اشاره شده:
الف- نمى‌گويد زنا نكنيد، بلكه مى‌گويد: به اين عمل شرم‌آور نزديك نشويد، اين تعبير، علاوه بر تأكيدى كه در عمق آن نسبت به خود اين عمل نهفته شده، اشاره لطيفى به اين است كه: آلودگى به زنا غالباً مقدماتى دارد كه انسان را تدريجا به آن نزديك مى‌كند، چشم‌چرانى يكى از مقدمات آن است، برهنگى و