تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٧
موضوع توجه كرده است تا آنجا كه از همه چيز استفاده مىكند، از زباله بهترين كود مىسازند، از تفالهها، وسائل مورد نياز، و حتى از فاضلابها پس از تصفيه، آب قابل استفاده براى زراعت درست مىكنند؛ چرا كه احساس كردهاند: مواد موجود در طبيعت نامحدود نيست كه به آسانى بتوان از آنها صرف نظر كرد، بايد از همه به صورت «دورانى» بهرهگيرى نمود.
***
٤- آيا ميانهروى در انفاق با ايثار تضاد دارد؟!
با در نظر گرفتن آيات فوق، كه دستور به «رعايت اعتدال در انفاق» مىدهد اين سؤال پيش مىآيد كه در سوره «دهر» و آيات ديگر قرآن و همچنين روايات ستايش و مدح ايثارگران را مىخوانيم كه حتى در نهايت سختى، از خود مىگيرند و به ديگران مىدهند، اين دو چگونه با هم سازگار است؟!
دقت در شأن نزول آيات فوق، و همچنين قرائن ديگر، پاسخ اين سؤال را روشن مىسازد.
و آن اين كه: دستور به رعايت اعتدال در جائى است كه بخشش فراوان سبب نابسامانىهاى فوق العادهاى در زندگى خود انسان گردد، و به اصطلاح «ملوم و محسور» شود.
و يا ايثار سبب ناراحتى و فشار بر فرزندان او گردد، و نظام خانوادگىاش را به خطر افكند، و در صورتى كه هيچ يك از اينها تحقق نيابد، مسلّماً ايثار بهترين راه است.
از اين گذشته، رعايت اعتدال، يك حكم عام است و ايثار يك حكم خاص كه مربوط به موارد معينى است و اين دو حكم با هم تضادى ندارند.
***