نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٣١٥ - ج عيبها و خطاهايى كه جمهور از عثمان نقل كردهاند

زنان ما را پس از مرگ به ازدواج خود در آورد و ما با زنان او چنين نكنيم؟ به خدا سوگند پس از مرگ وى زنانش را به قرعه تصاحب خواهيم كرد.» طلحه آرزومند عايشه و عثمان دوستدار ام سلمه بود. خداوند اين آيه را نازل كرد: «شما را نرسد كه پيامبر را بيازاريد و نه آنكه زنهايش را پس از وى هرگز به زنى گيرد. اين كارها در نزد خدا گناهى بزرگ است.»[١] و نازل فرمود: «اگر چيزى را آشكار كنيد يا مخفى داريد.»[٢] و «هر آينه كسانى كه خدا و پيامبرش را آزار مى‌دهند، خدا در دنيا و آخرت لعنت كرده و بر ايشان عذابى خواركننده مهيا كرده است.»[٣] ١٤. عثمان در قرآن مورد سرزنش و طعنه قرار گرفت. سدى از جمهور در تفسير سخن خدا «و مى‌گويند به خدا و پيامبر ايمان آورده‌ايم و اطاعت مى‌كنيم ...»[٤] «روايت كرده است كه اين آيات در حق عثمان ابن عفان نازل شد. هنگامى كه پيامبر بر بنى نضير چيره گشت و اموال آنان را به غنيمت گرفت، عثمان به على گفت: نزد پيامبر برو و فلان و فلان زمين را بخواه اگر به تو بخشيد من نيز با تو شريك خواهم بود و گر نه من به نزد او مى‌روم و همين تقاضا را خواهم كرد و اگر به من بخشيد تو با من شريك خواهى بود. عثمان خود ابتدا درخواست كرد و پيامبر موافقت فرمود: على گفت مرا شريك گردان و عثمان سر پيچيد. على گفت: پيامبر ميان من و تو داورى كند و عثمان نپذيرفت. از او سبب را پرسيدند گفت: پيامبر پسر عموى اوست و مى‌ترسم به سود او رأى دهد. خداوند اين آيه را نازل فرمود: «و چون آنها را به خدا و پيامبرش خوانند ...»[٥] تا «ايشان ستمگرانند» چون عثمان اين آيات را در باره خود شنيد ناگزير نزد

[١]. احزاب: ٥٣.

[٢]. احزاب: ٥٤.

[٣]. احزاب: ٥٧.

[٤]. نور: ٤٧.

[٥]. نور: ٤٨ الى ٥٠.