نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٤٧ - آغاز گفتار

آغاز گفتار

سپاس خدايى را كه انديشه دانشوران در شناخت او غرق گشته و ديدگاه فرزانگان و كاملان از دريافت گوهرش ناتوان آمده؛ خرد اولياء از معرفت كمالش ناآگاه و زبان سخنوران از چيستى ذاتش كوتاه. حقيقت او فهم هر عارفى را از پاى افكنده و ايشان جز بر نامها و نشانهاى او دست نيافته‌اند.

در آسمان و زمينش ماننده‌اى نيست و اوست بركشنده پايگاه فرهيختگان و بخشنده مرده ريگ پيامبران به دانشوران. اوست كه مداد علماء را بر دماء شهدا برترى بخشيده است.

او را سپاسى گزارم فزون از شمار و برتر از كاستى و بسيار. درود خداوند، درودى كه فراخناى آن پيكر آسمان و زمين را فرا گيرد، بر سرور پيام آوران محمّد مصطفى و بر خاندان نيكو و برگزيده او، امامان پرهيزگار.

پروردگار بزرگ در كتاب گرانسنگ خويش، پوشيده داشتن آيه‌ها و نهان ساختن برهانها و نشانه‌هاى آن را حرام دانسته است؛ آنجا كه فرموده:

«آنان كه نشانه‌هاى آشكار و راهنماى ما را پس از آنكه در كتاب براى خلق بيان داشته‌ايم، نهان مى‌سازند، خدا و نفرين‌كنندگان ايشان را لعنت مى‌كنند.»[١]

[١]. بقره: ١٥٩.