نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٢١٤ - ٦٢

٥٨.

«هر كس كار نيكى انجام دهد.»[١] على ٧ فرمود: «حسنه، دوستى ما خاندان پيامبر است و سيئه دشمنى ماست. هر كس با آن سيئه بيايد خدايش به چهره در آتش افكند.»[٢]

٥٩.

«آواز دهنده‌اى در ميان آنان آواز دهد كه لعنت خدا بر كافران باد.»[٣] آن مؤذن على است‌[٤].

٦٠.

«چون خدا و پيامبرش شما را به چيزى فرا خوانند كه زندگيشان مى‌بخشد.»[٥] يعنى براى ولايت على بن ابى طالب دعوت مى‌كنند[٦].

٦١.

«در جايگاهى پسنديده، نزد فرمانروايى توانا»[٧] منظور على ٧ است‌[٨].

٦٢.

«و چون داستان پسر مريم آورده شد قوم تو به شادمانى فرياد زدند.»[٩] پيامبر به على كه بر او هزاران درود باد فرمود: «در تو مثلى از عيسى است. گروهى دوستش داشتند و به سبب او هلاك شدند و جمعى دشمنش انگاشتند و بدان جهت‌

[١]. انعام: ١٦٠.

[٢]. روايت در ينابيع المودة از ابو نعيم، ثعلبى، حموينى و ديگران آمده است( ص ٩٨)، ابن مردويه نيز در كتاب مناقب آن را ذكر كرده است.

[٣]. اعراف: ٤٤.

[٤]. ينابيع المودة، ص ١٠١، شواهد التنزيل، ج ١، ص ٢٠٢، در روايات متعددى نيز اين مطلب وجود دارد.

[٥]. انفال: ٢٤.

[٦]. روايت در تعليقه احقاق الحق، ج ٣، ص ٣٩٤، به طرق تفسير اللوامع، كشف الغمه، ص ٩٥، مناقب مرتضوى، ص ٥٦، از حافظ ابو بكر بن مردويه، نويسنده مناقب گفته است حافظ ابو بكر حديث را تصحيح كرده است.

[٧]. قمر: ٥٥.

[٨]. ابن مردويه در مناقب، موفق بن احمد خوارزمى در ينابيع المودة، ص ١٣٢، از جابر بن عبد اللَّه از پيامبر، نزديك به اين حديث را اهل سنت به تواتر نقل كرده‌اند مثلا در ص ١٣٢، از جابر بن عبد اللَّه انصارى از پيامبر، نيز به تواتر از كتابهاى معتبر نزد سنيان، از پيامبر روايت شده است:« على ٧ ولى هر مؤمن پس از من است».

[٩]. زخرف: ٥٧.