احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣٥٧ - صورت و صفت نماز

مخذول را بينند در ظلمت شرك و شك مانده و به سلاسل و اغلال صفات قهر، گرفتار[١] گشته‌ «غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ»[٢] ناطق وقت‌[٣] شود. پس عنايت ازلى حامى حال ايشان شود[٤] و دلهاى ايشان را به صفت متكلم قائم گرداند و قلم زبان مستنطق دل گردد كه‌ «ان اللّه ينطق على لسان عبده» پس گوش افهام ايشان حقيقت كلام‌[٥] الهى را از ترجمان زبان استماع ميكند[٦] و از سحاب حروف، باران اسرار بر صحراى صدور ايشان ميبارد و از تأثير هر قطره هزار نوع ازهار[٧] عرفان و رياحين ايقان در بوستان دل هريكى شكفته ميشود كه اگر رشحه‌اى از آن معانى بردل‌[٨] اهل جهان ظاهر گشتى، همه جهانيان عارف و محقق شدندى و آنكه رسول صلى اللّه عليه و سلم فرمود كه: «ركعتان من فقير صابر فى فقره احب الى اللّه تعالى من عبادة الاغنياء الى آخر الدهر» اشارات بدين معانى است.

مثنوى‌

[١] - ايا ندارد.

[٢] - در مم و لا الضالين ندارد.

[٣] - پا منطق دل گردد.

[٤] - ايا اين جمله را فاقد است.

[٥] - چ كلام.

[٦] - مق و مم و ايا ميكنند.

[٧] - مم آثار؟

[٨] - دخ و چ فقط دارد.

[٩] ( الف) اشعار از منطق الطير عطار نيشابورى است. ر ك: منطق الطير به تصحيح دكتر مشكور، ص ٢٥٢- ٢٥٣.

[١٠] - در ايا رديف شمر بود.

[١١] - در ايا و مق ذره‌اى زين عالمى از دين شمر.