احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٤٧ - ٤ قبله دل آفتاب روى اوست - كعبه جان خاك راه كوى اوست

درد عشقت كه دواى دل شوريده ماست‌

يكسر موى از آن هردو جهان نيم بهاست‌

از صفاى غم تو بى‌بصران را چه خبر

قدر اين تحفه كسى داند كز اهل صفاست‌

مرده است آنكه نمرده است ز دردت روزى‌

كشته تيغ بلاهاى ترا ملك بقاست‌

گر همه خلق جهان از سر زر برخيزند

دولت وصل تو آن يافت كه از سر برخاست‌

لذت عمر دل از ضرب بلاهاى تو ديد

ز آنكه از دوست جفا خلعت ارباب وفاست‌

جمله جانها سپر تير غمت ساخته‌ايم‌

تا كرا ميرسد اين دولت و اين بخت كراست‌

هركسى از در لطف تو مرادى طلبد

نامرادى چو مراد تو بود مطلب ماست‌

جز غمت نيست مرا در دو جهان هيچ مراد

ز انكه زين غم دل مجروح مرا مرهمهاست‌

هركس اندر طلب سود برد سودايى‌

حاصل سود علايى ز خيالت سوداست‌

قبله دل آفتاب روى اوست‌

كعبه جان خاك راه كوى اوست‌