احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٠١ - شربنا على ذكر الحبيب مدامة - سكرنا بها ان يخلق الكرم

شراب در مجلس الست از دست ساقى مشيت نوشيدند و آثار (نشوت‌[١]) آن شراب در (نشأت‌[٢]) دنيوى ظاهر گشت و نشاننده خمار اين سكر در موطن (اخروى‌[٣]) جز شربت وصال موعود نيست‌[٤].

(قوله‌[٦]):

ضمير لها عايد به مدامة است (مبتدا[٩]) است و خبر وى كاس و واو[١٠] هى حال راست و ضمير در يدير (ها[١١]) عايد[١٢] به شمس. و هلال و (نجم‌[١٣]) فاعل يدير و يبدو تقدير كلام اين بود كه خ خ البدر كأس للمدامة و الحال انها شمس يديرها الهلال و كم من نجم يبدوا اذا مزجت المدامة بالماء» شبه الساقى بالهلال (لا دارته الكاس‌[١٤]) على اهل المجلس.

شايد كه مراد ناظم از اين معانى اعيان خارجى بود و شايد كه بدين عبارت حقايق نفسى خواهد. بتقدير اول مراد از بدر روح‌[١٥] محمدى بود كه مظهر آفتاب احديت و وعاى حقيقت محبت است و مراد از هلال على باشد كه (ساقى‌[١٦])

[١] - تشويق.

[٢] - نشاء.

[٣] - ندارد.

[٤] - رباعى:

[٥] - بهتر كه.

[٦] - قال رحمة اللّه عليه.

[٧] - بديرها.

[٨] - يبدوا.

[٩] - و بدر مبتدى.

[١٠] - و.

[١١] - ندارد.

[١٢] - است.

[١٣] - انجم.

[١٤] - لادرارته الكاسى.

[١٥] - پاك.

[١٦] - ندارد.