احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٢٤٥ - معنى و مقصود فتوت

فصل اول مقدمه‌اى درباره «فتوت»

معنى و مقصود فتوت‌

فتوت لغتى عربى است كه به معنى «جوانى» و «زمان شباب» و «حركات مناسب دوران جوانى» مى‌باشد. اين لغت از «فتى» مشتق شده است كه معنى جوان و گاهى خدمتكار يا همراه مى‌دهد و هم به صورت مفرد و تثنيه و جمع هشت بار در قرآن مجيد و در هر سه معنى فوق الذكر آمده است‌[١] و هم قبل از نزول قرآن مجيد در ادبيات عرب وجود داشته است. با اين همه، كلمه «فتوت» لغتى متأخر است و در قرآن مجيد يا ادب جاهليت عرب ديده نميشود[٢] در زبان فارسى معادل «فتى» و فتوت بترتيب «جوانمرد» و «جوانمردى» است و اين دو لغت فارسى در كتب عربى هم ديده مى‌شود.

كلمه «فتى» به صورت اصطلاح مخصوص قبل از اسلام هم در ميان عربها بكار مى‌رفته است و شخصى را باين لقب مى‌شناختند كه بعقيده ايشان در اخلاق و انسانيت و فضيلت به كمال مير سيد يا لا اقل داراى دو صفت سخاوت‌

[١] - قرآن مجيد: سورة النساء آية ٢٥، سورة يوسف آيات ٣٠، ٣٦، ٦٢، سورة كهف آيات ١٠، ١٣، ٦٣ و سورة انبياء آية ٦٠.

[٢] - كتاب الفتوة ابن المعمار، ص ١٣٠- ١٣٨، مجله دانشكده ادبيات شماره ٢ سال چهارم ص ٧٦.