احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣٩٨ - شربنا على ذكر الحبيب مدامة - سكرنا بها ان يخلق الكرم

مزاج سبب سكر صوريست و انقهار آن به سبب سطوت غلبات نور شهود موجب سكر (معنو[١]) زيرا چه حقيقت نور (چنانك‌[٢]) بورود ظلمت (ساتر[٣]) مستتر مى‌گردد (بطلوع‌[٤]) نور قاهر هم متوارى مى‌شود و محل سلطنت اين وارد در مبادى شهود بود اما چون حال (مشاهد[٥]) از شائبه (تحول‌[٦]) ايمن گردد و بطريق (تكرار و[٧]) استقرار مقام سالك شود و حقيقت مشهود باستمرار (شهود[٨]) انيس شاهد گردد[٩] هر جزوى از (اجزاء[١٠]) وجود واجد بسبب حصول انس بوصول جنس باصل خود باز گردد و مجال جولان تصرفات حسى و (نفسى‌[١١]) بشعاع نور عقل منور شود و باز تميز ميان متفرقات (محسوسات‌[١٢]) پيدا آيد و اين حال را صحو ثانى و جمع الجمع خوانند.

[شرح سروده‌ها]

چون اين مقدمات محقق گشت بعد ازين در شرح ابيات شروع كرده (اند[١٣]) بعون اللّه و حسن توفيقه.

[شربنا على ذكر الحبيب مدامة- سكرنا بها ان يخلق الكرم‌]

قال (رحمه‌[١٤]) اللّه:

بدان اى عزيز/ اوردنا اللّه و اياك‌ (مصانع‌[١٧]) زلال العرفان و جعلنا و اياك من اهل الايقان‌ كه چون‌[١٨] حق جل و علا بمقتضاى جود افراد و اشخاص مراتب امكان را از ظلمت آباد نابود بصحراى وجود آورد و بعموم تجليات‌

[١] - معنويست.

[٢] - چنان.

[٣] - ساير.

[٤] - و به ظهور.

[٥] - مشاهده.

[٦] - و نخوال.

[٧] - ندارد.

[٨] - ندارد.

[٩] - و.

[١٠] - اجزاى.

[١١] - نفس.

[١٢] - و محسوسان.

[١٣] - آيد.

[١٤] - رحمة.

[١٥] - من قبل.

[١٦] - الكريم.

[١٧]- ينابع( ينابيع؟).

[١٨]- حضرت.