احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣١٣ - اصطلاحات مخصوص فتيان

آهنگ حجاز بگوش مى‌خورد (ترجمه از اردو).

اصطلاحات مخصوص فتيان‌

بيست و پنج اصطلاح مخصوص جوانمردان در كتاب الفتوة ابن المعمار با تفصيل و در نفائس الفنون فى عرائس العيون بالاختصار آمده است كه شمه‌اى از آن بدين قرار مى‌باشد:

١- بيت. گروه مخصوص فتيان كه از ديگر گروه‌ها ممتاز باشند مانند بيت الوهاس.

٢- حزب، گروه مخصوص فتيان منسوب بيك شخص، و جزوى از بيت.

٣- نسبت، رساندن نسبت نهايى خود است با جد يا كبير خويش.

٤- كبير، مانند پدر فتيان است كه شرب در محضر او يا باجازه او انجام مى‌شده است.

٥- زعيم: ناصح فتيان و كسى كه ايشان را پند و اندرز ميدهد.

٦- جد: بزرگ فتيان و جوانمردان كه بمنزله مرشد براى صوفيان است.

٧- رفيق دمساز و دوست فتوت. هر جوانمرد ديگرى را رفيق خطاب ميكرد.

٨- مسابل: طالبان متعدد كه تحت رهبرى مطلوب واحد باشند.

٩- دكش: تارك فتوت (نوعى كلمه نفرين است براى آنانكه مسلك فتوت را ترك كنند).

١٠- بكر: كسى كه تازه عازم ورود به گروه جوانمردان و فتيان مى‌باشد.

١١- ثقيل: كسى را گويند كه از «كبير» يا «حزب فتوت» جدا شود.

١٢- وكيل: شخصى كه قائم‌مقام و كفيل فرائض كبير باشد.

١٣- نقيب: ترجمان و ناصح و واسطه مصالح فتيان.

١٤- شدّ: ميان بستن (با آداب و رسومى كه ذكرش رفت).

١٥- تكميل: قبل يا بعد از شرط بستن شرايط ديگر فتوت را تمام كردن‌