احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٦٧ - ٢٦ اى راح روح پرور و اى ريح روح نام - بوى حيات از نفست مىوزد مدام
|
ذرهاى درد تو داروى دل هر با خبر |
زيور ذكر تو زيب جان هر صاحب كمال |
|
|
در تمناى وصالت شد علايى جان فشان |
تا چه خواهد برد آخر زين تمناى محال |
|
٢٦ [اى راح روح پرور و اى ريح روح نام- بوى حيات از نفست مىوزد مدام][١]
|
اى راح روح پرور و اى ريح روح نام |
بوى حيات از نفست مىوزد مدام |
|
|
هر صبحدم ز مجلس روحانيان قدس |
مستسقيان عشق تو را شربت و مدام |
|
|
برخاك كوى دوست گذشتى مگر سحر |
كز لطف جان فزاى همه راحتى و كام |
|
|
گر در سرادقات جلالش رسى دمى |
زين جان مستمند رسانى يكى پيام |
|
|
كين مفلس شكسته مهجور آن جناب |
برخاك راه حيرت و ميگويدت سلام |
|
|
عمريست تا ز سدره قربت فتاده است |
با ديو نفس در قفس طبع و بند كام |
|
|
نى پاى سير و نه ره مقصود، نى قرار |
نى صبر و نى اميد مگر رأفت كرام |
|
|
درگاه جود را چه زيان كرده ميشود |
كار دوكون اگر كنى از يك نظر تمام |
|
|
درياى فضل موج كرم مىزند هرآن |
مركب علاييا! مگر آنجا كنى لگام |
|
[١] (*) آ: ص ٤٠٧ مخمس هفدهم، ت: برگ ٤٤٤ غزل ١١، ن: ص ١٢ غزل ١٧.