احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٢٧٣ - رابطه فتوت، تصوف و ملامت
مىشناسند[١] اعمال و افعال و فعاليتهاى گوناگون فتيان چيزى سرى نبوده بلكه اينگونه افعال را براى تشويق و ترغيب ديگران علنا انجام ميدادند سلمى چهل و پنج اصل و ادب ملامتيه را در رساله خود بيان كرده كه قسمت مهم آنها مخالف روش جوانمردان مىباشد البته اصول مشترك نيز در ميانه هست (مثلا اداى حقوق ديگران بدون چشمداشت پاداش، حلم در حالت دفاع از ديگران، پوشاندن عيب ديگران و دشمنى با هواى نفس) اما صوفيه متهم داشتن نفوس خود، و اذكار چهارگانه (لسانى و قلبى و سرى و روحى) و تعليم سرى، و حركات ملامتانگيز مانند ملامتىها و كلبيون يونانى، و نيز تظاهر به غفلت براى جلب ملامت ديگران، و نگرانى از قبول شدن دعاهاى خوب و اين نوع اعمال را اساس قرار نداده و ضرورى نشمردهاند[٢] با توجه به مطالب فوق، نظر آقاى دكتر ابو العلاء عفيفى مصرى كه معتقد است آثار باطنى و ظاهرى فتوت درين طائفه (ملامتيه) بيش از هر فرقه ديگر صوفيه تجلى كرده است[٣] چندان قابل قبول نمىنمايد بلكه قول پرفسور هارتن كه نقل گرديد درين باب به صواب نزديكتر است و عقيده صاحب نفايس الفنون فى عرائس العيون هم آن را تأييد ميكند.[٤]
رابطه فتوت، تصوف و ملامت
درباره رابطه تصوف و فتوت- گذشته از اشاراتى كه قبلا كرديم- نكات ديگرى هم در آثار بعضى نويسندگان مىتوان يافت. علامه محمد آملى از علماى قرن هشتم ميفرمايد: «تا فتوت به نهايت نرسد بدايت ولايت حاصل
[١] - ملامتيان و صوفيان و جوانمردان ... ص ٢٣.
[٢] - درج اروضات الجنان و جنات الجنان نيز مطالب بسيارى درباره ملامتيه آمده است.
ر- ك، ص ٢١١- ٢١٥، ٢٢٣ و ٤٢٩- ٤٣٠ كه حكايات جالبى در رابطه با ملامتيه در آنها مىتوان يافت.
[٣] - ملامتيان و صوفيان و جوانمردان ...
[٤] - نفائس الفنون، جلد دوم، ص ١١٢، ١١٤.