احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ١٩٥ - ١٢ - طالقانيه(طائقانيه؟)

همه از اوست و همه اوست اشارات فراوان دارد- ميفرمايد كه مرد كامل با تمام وجود خود به مقتضاى كلام معروف «موتوا قبل ان تموتوا» اتصال بحق پيدا كرده كامل ميگردد.

درين رساله غير از ابيات عربى اشعار فارسى هم ديده ميشود مانند:

(فردوسى)

١٢- طالقانيه (طائقانيه؟)

نسخه خطى: شماره ٣٦٥٤ (كتابخانه مركزى كتابت در ١٢٧٧ ه. ق.) رساله چون در «طالقان» نوشته شده به «طالقانيه» موسوم شده است- كاتب نسخه در حاشيه مينويسد كه «طالقان شهرى است در ميان شهرهاى رشت و قزوين- اين مطلب درست است ولى از قرائن معلوم ميشود كه مقصود از اين «طالقان» مقامى است در نزديكى جنوب «ختلان» كه در قرون گذشته سهوك و شهرك هم ناميده ميشد و على همدانى از آن ناحيه گذر كرده است.

موضوع اين رساله از عبارت مؤلف استخراج ميگردد: «حررته من محاسن اقوال اهل المحبة و العرفان و اشارة من مدارج احوال اهل المودة و الايقان للطالبين الراغبين بمحروسة طالقان جنبها اللّه عن نكبات الزمان».

رساله طبق التماس يكى از اخيان طالقان نوشته شده و در اين رساله سيرت اخيان و اولياء اللّه و بزرگان مخير را بيان فرموده و در آخر رساله سلسله نسبت خود را از شيخ محمد الاذكانى تا حضرت رسول ٦ بيان داشته است.

درين رساله احوال و مقامات و اوصاف سالكان راه دين را بيان ميفرمايد و ابراز ميدارد كه سالكان واقعى از اوصاف زير بهره‌مند مى‌باشند: ارادت، توبه، مجاهده، عزلت، تقوى، زهد، صمت، خوف، رجا، حزن، تواضع، توكل، شكر، صبر، يقين، مراقبه، عبوديت، استقامت، اخلاص، صدق حيا، ذكر، توحيد، معرفت، محبت و شوق.