احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣٨٨ - ثبوت رابطه محبت ميان بنده و حق به دلايل نقلى و عقلى

است‌[١]) كه‌ ان اللّه جميل يحب الجمال‌ (و چون جمال‌[٢]) صفت ازلى جميل مطلق است و اسم جميل (مطلقا جز[٣]) حضرت جليل را عز شانه سزاوار نيست پس جميل‌[٤] بحقيقت يكى بيش نبود وحده لا شريك له و هر حسن و (جمال‌[٥]) كه برصفحات وجود افراد و اشخاص مراتب اكوان و (مجالى‌[٦]) امكان ظهور مى‌كند همه (عكوس‌[٧]) انوار جمال آن حضرت است كه در مظاهر و مجالى (استعدادات‌[٨]) ظاهر مى‌شود و در مراياى قابليات (و خصوصيات‌[٩]) قوابل منعكس مى‌گردد[١٠].

(و[١٢]) اين ميل يا از مقام جمع بود بجمع و آن شهود جمال ذات است در مرآت ذات يا از جمع بتفصيل (و اين معنى‌[١٣]) يا در مرتبه اقرب (بود[١٤]) و آن شهود جمال است در مراياء صفات يا در مرتبه (اوسط[١٥]) و آن شهود جمال است در (مراياء[١٦]) آثار و اين غايت ظهورات الهى و نهايت (بروزات حضرت‌[١٧]) نامتناهيست و درين عالم امر منعكس گردد و طغراى‌ خ خ يُحِبُّهُمْ‌[١٨] اقتضاى‌ خ خ يُحِبُّونَهُ‌[١٩] كند و اگرچه اكثر افراد ممكنات و اعيان كاينات عكس اين حقيقت را در (مراياء[٢٠]) تفاصيل آثارى مشاهده كنند و جمال مقيد (زايل‌[٢١]) را مقصود

[١] - آمده است.

[٢] - ندارد.

[٣] - مطلق به جز.

[٤] - مطلق.

[٥] - جمالى.

[٦] - محالى.

[٧] - عكوص.

[٨] - استعدادت.

[٩] - مخصوصيات.

[١٠] - نظم:

[١١] -

[١٢] - ندارد.

[١٣] - اين معانى.

[١٤] - ندارد.

[١٥] - اوسطه بود.

[١٦] - مراياى افعال يا در مرتبه اقصى بود و آن شهود جمال است در مراياى.

[١٧]- بدوزات.

[١٨] (*)- المائدة/ ٥٤.

[١٩] (*)- المائدة/ ٥٤.

[٢٠]- مراياى.

[٢١]- زايد.