احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٥٤ - ١٢ اى خوش آن دم كين دل از غوغا قدم بيرون زند - در فضاى لا مكان جان خيمه برگردون زند
١١ [بر جان مستمندان داغى ز غم نهادند- كز سوز او دو عالم در حيرت اوفتادند][١]
|
بر جان مستمندان داغى ز غم نهادند |
كز سوز او دو عالم در حيرت اوفتادند |
|
|
چون بر در جلالش عالم جوى نيرزد |
بر هر گداى مفلس اين در چرا گشادند؟ |
|
|
بوئى ز زلف آن مه بگذشت بر دو عالم |
ذرات كون از آن بو مستِ مىِ و دادند |
|
|
چندين هزار بيدل بربوى آن سعادت |
دلها نثار كردند جانها بباد دادند |
|
|
مستان حضرتش را آرامگه بلا شد |
با صد هزار محنت بر ياد دوست شادند |
|
|
قومى كه پى نبردند بويى ز خاك آن در |
در راه كشف و تحقيق آنها كم از جمادند |
|
|
چون ديدِ آن ندارند تا روى دوست بينند |
از مادر طبيعت گويى مگر نزادند |
|
|
سرگشتگان راهش بر نفس اگر سوارند |
هرگز عنان همت در دست او ندادند |
|
|
شوريدگان عشقش برچار سوى غيرت |
پيوسته چون علايى با خويش در جهادند |
|
١٢ [اى خوش آن دم كين دل از غوغا قدم بيرون زند- در فضاى لا مكان جان خيمه برگردون زند][٢]
|
اى خوش آن دم كين دل از غوغا قدم بيرون زند |
در فضاى لا مكان جان خيمه برگردون زند |
|
[١] (*) آ: ص ٤٢٥ مخمس بيست و هفتم، ب: برگ ١٩٥ ب غزل ١٠٧، ت: ندارد، ن:
ص ١٧ غزل ٢٧.
[٢] (**) آ: ص ٤١٥ مخمس بيست و يكم، ب: برگ ١٩٤ الف غزل ٢١، ت: برگ ٤٤٥ غزل ١٥، ن: ص ١٤ غزل ٢٢.