احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤١٢ - و لو خضبت من كاسها كف لامس - لما ضل فى ليل و فى يده النجم

فاعل (عبقت‌[٣]) انفاس است و الشم فاعل (عاد[٤]) و ضمير اول عايد بمدامه و ثانى راجع (بمزكوم‌[٥]) و از شم، (قوه شامه‌[٦]) مراد است و تعبيق بوييدن باشد و اينجا (عبقت‌[٧]) بمعنى هبّت است يعنى اگر نسيمى از نفحات ربانى و (نفحه‌اى‌[٨]) از تجليات رحمانى از مشرق غيب لاهوتى طلوع كند و در مغرب جثه ناسوتى مفلسى فاسد استعداد بحكم اتفاق (عادى‌[٩]) آن نسيم غروب كند بتاثير نفوذ سريان طيب آن نسيم قواى (مدركه‌[١٠]) او حيوة ابدى يابد و شهود بروق تجلى جمالى مشعل نيران شوق آن بيچاره شود و در انزعاج طلب و ابتهاج طرب قابل واردات غيبى و حامل اسرار تجليات ربانى گردد[١١].

[و لو خضبت من كاسها كف لامس- لما ضل فى ليل و فى يده النجم‌]

قال رحمة اللّه‌[١٤]:

[١٦] خضبت كف است و فاعل (ضل‌[١٧]) ضميرى عايد بلامس. مراد از كف قلب است‌

[١] (*) عبقت بايد باشد.

[٢] - مركوم لعاذله.

[٣] - عقبت.

[٤] - عاذ.

[٥] - بتركوم.

[٦] - قوت شاميه.

[٧] - عقبت.

[٨] - تحفه‌اى.

[٩] - مجارى.

[١٠] - مدرك.

[١١] - نظم:

[١٢] - به حال.

[١٣] - پر.

[١٤] - عليه.

[١٥] - الامس.

[١٦] - مفعول ما لم يسم فاعله.

[١٧] - ندارد.