احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٦١ - ٢٠ اى شده نور خدا از مه روى تو پديد - خرم آنكس كه درين عيد مه روى تو ديد
١٩ [نقاب كبريا روزى اگر از روى بگشايد- هزاران بيدل شيدا زهر سويى برقص آيد][١]
|
نقاب كبريا روزى اگر از روى بگشايد |
هزاران بيدل شيدا زهر سويى برقص آيد |
|
|
اگر از عكس رخسارش شعاعى برزمين افتد |
بسا انوار روحانى ز خاك تيره بنمايد |
|
|
نسيم زلفش ار بر كوى مشتاقان گذر سازد |
سريق نار هجران را ز آتش راحت افزايد |
|
|
به اندوهش بود شادى، ز يادش از غم آزادى |
كه اندوهش روان بخشد، بيادش روح آسايد |
|
|
بسان ذره در رقصند دلها از غم رويش |
ولى آن شه كجا هرگز درين ظلمت سرا آيد |
|
|
غبار دل نمىزيبد كه برروى غمش باشد |
مقام جان هر عاشق جنابش را نمىشايد |
|
|
هزاران سر درين سودا كه بوئى از درش يابند |
ولى اين گنج را هر مفلسى در خور نمىآيد |
|
|
ز مُهرِ مِهرِ روى او هر آنكو دولتى يابد |
ببوى لطف او آيد هر آن بيدل كه پيش آيد |
|
|
على چون درخور يادش نئى رونوحه كن برخود |
كسى را شايد اين كو دل بغير او نيالايد |
|
٢٠ [اى شده نور خدا از مه روى تو پديد- خرم آنكس كه درين عيد مه روى تو ديد][٢]
|
اى شده نور خدا از مه روى تو پديد |
خرم آنكس كه درين عيد مه روى تو ديد |
|
[١] (*) آ: ص ٤٠٤ مخمس پانزدهم، ب: برگ ١٩٢ الف غزل ١٤، ت: برگ ٤٤٤ غزل ٩، ن: ص ١١ غزل ١٥.
[٢] (**) آ: ص ٤٤٤ مخمس چهل و يكم، ب و ت ندارد، ن: ص ٢٣ و ٢٤ غزل ٤٠.