احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٧٦ - ٣٧ صبح وصلم دمد از مشرق رويت روزى - شب هجرم شود اندر سر مويت روزى
|
ز ذلّ ظلمت صورت شوم در مسند معنى |
گر از راه كرم يكدم خورم در خاور اندازى |
|
|
جهان زندان من گردد گرت يكدم نه بيند دل |
نعيم جان شود دوزخ گرش غم در براندازى |
|
|
كرام عالم علوى لواى رفعتم گيرند |
اگر يك نقطه از نامم رقم بر دفتر اندازى |
|
|
على بادرد دل عمرى مقيم خاك اين در شد |
مگر از داروى لطفت دوايى در خور اندازى |
|
٣٧ [صبح وصلم دمد از مشرق رويت روزى- شب هجرم شود اندر سر مويت روزى][١]
|
صبح وصلم دمد از مشرق رويت روزى |
شب هجرم شود اندر سر مويت روزى |
|
|
نور خورشيد اميدم كه فرو شد ز غمت |
هم برآيد زره مطلع كويت روزى |
|
|
دل كه خو كرده لطف است بخوان ميگردد |
تا كه بوئى رسدش از گل رويت روزى |
|
|
چتر اقبال بر افلاك رساند بختم |
گربيابد اثر ميل ز سويت روزى |
|
|
تشنگان طلب باديه هجران را |
شربت وصل رسد برلب جويت روزى |
|
|
هركه سرگشته چوگان غمت گشت چو گوى |
سرچو چوگان نهد اندر سر كويت روزى |
|
|
سوخت بر درگه تو جان علايى عمرى |
باميدى كه شود زنده ببويت روزى |
|
[١] (*) آ: ص ٤٣٣ مخمس سى و دوم، ب برگ ١٩٦ غزل ٣٢، م: برگ ٤٢٣ ب غزل ٣، ن: ص ٢٠، غزل ٣٣، س: شماره ٨.