احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٧٥ - ٣٦ نقاب عز اگر يكدم ز روى خود براندازى - هزاران بيدل از هر سو در آيد در سر اندازى
|
چون حلقه بردرش دل با طرب عيش كردى |
گر از درش بيادى اميدوار بودى |
|
|
از روضه وصالش بوئى بجان رسيدى |
درياى شوق او را گر خود كنار بودى |
|
|
گبر هزار ساله گر بوى او شميدى |
در جمع سالكان نيز او مرد كار بودى |
|
|
روى زمين به پهلو گرديدمى ز شادى |
گر در جناب قريش اميّد بار بودى |
|
|
طغراى عز عاشق از چرخ در گذشتى |
در خيل كشتگانش گر در شمار بودى |
|
|
صد جان على بهر دم كردى نثار راهش |
گرنه جلالتش را زين تحفه عار بودى |
|
٣٦ [نقاب عز اگر يكدم ز روى خود براندازى- هزاران بيدل از هر سو در آيد در سر اندازى][١]
|
نقاب عز اگر يكدم ز روى خود براندازى |
هزاران بيدل از هر سو در آيد در سر اندازى |
|
|
ز يك پيچ سر زلفت دو عالم گشته عنبر بوى |
اگر آن پيچ بگشايى سمن بر عنبر اندازى |
|
|
ز شور جلوه حسنت غبار غير شد ظاهر |
گر از غيرت كنى غمزى غبار از ره براندازى |
|
|
غبار غير و كفر و دين طلسم گنج معنى شد |
طلسم گنج كى ماند چو زلف از رخ براندازى |
|
|
صداى موكب عزّم نگنجد در همه عالم |
گرم يك ره بدشنامى عنايت برسر اندازى |
|
[١] (*) آ: ص ٣٩٢ مخمس دهم، ب: برگ ١٩١ ب غزل ١٠، ت: برگ ٤٤٣ غزل ٦، ن:
ص ٨ غزل ١٠، س: شماره ١.