احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٨٢ - بيت
٧-
|
گر بدر منيرى و سما منزل تو |
وز كوثر اگر سرشته باشد گل تو |
|
|
گر مهر على نباشد اندر دل تو |
مسكين تو و سعيهاى بيحاصل تو |
|
*** ٨-
|
شاها ز كرم بر من درويش نگر |
بر جان من خسته دلريش نگر[١] |
|
|
هرچند نيم لايق بخشايش تو |
بر من منگر بر كرم خويش نگر[٢] |
|
*** ٩-
|
دل تنگم و ديدار تو درمان منست |
بىرنگ رخت زمانه زندان منست[٣] |
|
|
برهيچ دلى مباد و برهيچ تنى |
آنچه از غم هجران تو برجان منست[٤] |
|
*** بيت
|
داروى درد جانان سوز و گداز و زارى است |
منشور ملك عشقش اندوه و ذلّ و خوارى است[٥] |
|
[١] - هفت رباعى اول در تذكرهها موجود است.
[٢] - اين رباعى در بالاى منبر« مسجد شاه همدان» در كشمير منقوش و منسوب به على همدانى است. ر- ك: نقش پارسى بر احجار هند( على اصغر حكمت) ص ٦٦.
[٣] - منقول در« مجالس العشاق» ص ١٦ ولى با سبك على همدانى چندان مطابقت ندارد.
[٤] - رباعى زير را هم بعضى به على همدانى منسوب كردهاند ولى مسلما از سرودههاى خواجوى كرمانى است:
|
سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً |
و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ |
|
|
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى |
برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ) |
|
[٥] - ص.