احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٦٦ - ٢٥ اى گرفتاران عشقت فارغ از مال و منال - والهان حضرتت را از خود و جنت ملال
|
عارفان وصف تو مغبوط اشراف ملك |
مدبران درگهت سرگشته تيه ضلال |
|
|
شمهاى از فيض لطفت بوى برده نه فلك |
گشته سرگردان بگرد آستانت ماه و سال |
|
|
آتش از لطفت گلستان گشته در پيش خليل |
خورده نمرودى بقهر از نيم پيشه گوشمال |
|
|
بلبلانِ نغمه تسبيح در بستان غيب |
وحدهگويان بزير گلبن باغ وصال |
|
|
طوطيان طارم علوى برآورده ز جان |
نعرههاى ما عرفناك اى قديم ذو الجلال |
|
|
پرتوى از عكس رويت تافته بر آب و خاك |
خاك از ان پوشيده چندين خلعت حسن و جمال |
|
|
خامه صنعت چو بست اين نقش تمثال وجود |
مهر شد برتخته غيب اين مثال از بىمثال |
|
|
عاشقان درگهت از مفخر خاصان شدند |
گمرهان آستانت گشته در دوزخ نهال |
|
|
واصلان بزم تو شاهان هردو عالمند |
راندگان كوى تو مهجور از كوى وصال |
|
|
هركه برخاك درت ره يافت عزت يافت او |
كز بيان وصف او فرسوده شد پرّ مقال |
|
|
پيش مجروحان هجرت نيش نوشى پرشفا |
تشنگان وصل را هر آتشى چون صد زلال |
|
|
كشتگان تيغ عشقت زندگان جاودان |
صيد شاهين غمت شاهان ملك بىزوال |
|
|
باده نوشان غمت داود و معروف و جنيد |
جانفروشان رهت عمار و سلمان و بلال |
|