احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣٥٠ - اهل شقاوت

مردودان هم بر دو قسمند: اهل شقاوت و اهل خسارت‌[١].

[اهل شقاوت‌]

اما اهل شقاوت‌ آن قوم‌اند كه نقاشان تقدير ازلى رقم حرمان‌ «أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ»[٢] برناصيه ايشان كشيدند و دلهاى منكس‌[٣] ايشان را بزنگار «كَلَّا بَلْ رانَ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ»[٤] از ملاحظه عكس آفتاب توحيد محروم گردانيدند و ديده عقول ايشان را بعماى شرك‌ «فَإِنَّها لا تَعْمَى الْأَبْصارُ وَ لكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ»[٥] از مطالعه انوار يقين محجوب گردانيدند.

آن طائفه از اكتساب اسباب نجات نوميدند و از رجوع به مرجع لطف و جمال كه عبارت از آن جوار[٦] جواد رحمن است آيس. اموات‌[٧] قبور حقيقى هم كه هرگز زندگانى‌[٨] از آن قوم صورت نبندد. چنانكه كلام ربانى از حال ايشان خبر داد كه‌ «أَمْواتٌ غَيْرُ أَحْياءٍ»[٩].

قسم‌[١٠] دوم‌ اهل خسارت‌اند كه نفوس ايشان را در ظلمات صفات بهيمى و سبعى محبوس كردند و دلهاى مدنس ايشان را در تيه مهالك اوديه هموم بقيد بندگى‌ «أَ رَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ»[١١] مبتلا گردانيدند و از دولت فيضان انوار مكاشفات ملكوتى و حصول جواهر واردات حقائق جبروتى‌[١٢] و اسرار جناب سرادقات كبرياى لاهوتى، بخست تقليد: «إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلى‌ أُمَّةٍ»[١٣] خورسند گشتند «ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ»[١٤].

[١] - خسارات.

[٢] ( الف) البقرة آيه ٦.

[٣] - ايضا منكسر.

[٤] ( ب) المطففين آيه ١٤.

[٥] ( ج) الحج آيه ٤٦.

[٦] - مج جوادب در بعضى نسخ جوار فاقد است.

[٧] - قدس انوار؟

[٨] - چ زندگى.

[٩] ( د) النحل آيه ٢١.

[١٠] - مق و ايا ندارد.

[١١] ( ه) الفرقان آيه ٤٦. در جاثيه آيه ٢٣ ا فرأيت ...).

[١٢] - ايا و مق و دخ حسب.

[١٣] ( و) زخرف آيات ٢٢- ٢٣.

[١٤] ( ز) النجم آيه ٣٠.