احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٥

را هم گاهى احتراما شاه مينامند[١] ولى در مورد على همدانى توجيه اول قرين صواب است. پس چون سيد بوده «شاه» ملقب شده و بنابر انتساب بمولدش «شاه همدان» ناميده شده است.

در لغت‌نامه مرحوم دهخدا، على همدانى را «مسعودى»[٢] نوشته‌اند ولى اين لقب در كتب ديگر ذكر نشده و شايد بصورت صفت «سعادتمند» بكار رفته باشد.

مانند نامهاى صوفيان بزرگ ديگر، نساخ كتب و مريدان سيد و نيز نويسندگان بعدى او را بالقاب گوناگون ياد كرده‌اند. مثلا «قطب زمان و شيخ سالكان جهان‌[٣]، قطب الاقطاب، محيى علوم الانبياء و المرسلين، افضل المحققين و اكمل المدققين‌[٤]، الشيخ الكامل، المكمل المحقق الصمدانى، العارف المعروف‌[٥]، و سلطان السادات و العرفا».

نور الدين جعفر رستاق بازارى بدخشى در خلاصة المناقب على همدانى را باين الفاظ و القاب ذكر ميكند:[٦] ... در بيان بعضى از فضائل آن عروه وثقى، شاهباز با پرواز آشيان عمى، شاهسوار ميطان غره حمى، شمس سماى قدوسى، نور فضاى مقدوسى، كيمياى وجود اناسى، مختار خيار حضرت الرحمن، الشكور الغفور بجناب الديان، قرة عين محمد رسول اللّه، ثمرة فؤاد المرتضى و البتول، المطلع على الحقائق و التفاسير، المرشد للطالبين فى طريق السبحانى، الموصل للموجهين الى الجمال الرحمانى، العارف المعروف بسيد على الهمدانى حفه اللّه اللطيف بلطفه الصمدانى و رزقنا الا استنادة الدائمة من نوره الحقانى و من نفحات اسراره‌[٧]».

[١] - دى اسپرت آف اسلام( انگليسى) مرحوم سيد امير على ص ٤٧٢.

[٢] - شماره مسلسل ١٠٦ ص ٢٦٣.

[٣] - يغما( ١) ص ٢٤٤.

[٤] - فيلم رسائل على همدانى بشماره ١٧٩١( عكسى) كتابخانه مركزى دانشگاه تهران( مجموعه شماره ٧٠٩).

[٥] - رساله فتوتيه نسخه ايا صوفيه.

[٦] - تذكرة الشعراء( دولت شاه سمرقندى) ص ٢٦٣.

[٧] - خ- م( با) برگ ٦.