احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣١٩ - فتوت و اصناف مختلف مردم(لوطىها و داش مشدىها)

- در فتوت‌نامه چيت سازان (رسايل جوانمردان ص ٢٣٨) استاد عادوى لاهورى بعنوان استاد شيله رنگ كن و مير محمد هندوستانى به عنوان استاد چيت سازان ياد شده‌اند (ايضا، ص ٢٢٦) كه ما فعلا هيچ‌يك از آن دو را نمى‌شناسيم.

- بطورى كه قبلا ذكر شد، در ميان مناطقى كه خلفاى حضرت على (ع) در فتوت، مسئوليت تربيت و راهنمائى مردم آن‌جا را داشته‌اند يكى را هم شبه قاره هند شمرده‌اند.

با همه اين قرائن و شواهد، و با اين‌كه از فعاليت‌هاى افراد نيكوكار و انسان دوست در شبه قاره نمونه‌هاى زيادى مى‌توان ارائه كرد، باز هم بايد اعتراف نمود كه از تشكيلات ويژه فتوت (به آن صورت رسمى) در اين منطقه هنوز آثارى در دست نداريم.

فتوت و اصناف مختلف مردم (لوطى‌ها و داش مشدى‌ها)

ظاهرا از قرن هفتم هجرى اعضاى اصناف و پيشه‌هاى زيادى بالعموم وارد تشكيلات فتوت شدند و هركدام خود را حامل جوانمردى و پيشه خود را برتر از پيشه‌هاى ديگر شمردند. علتش آن بود كه در اوائل تأسيس نظامات فتوت، وابستگان بعضى از اصناف (مثلا كارگزار دولتى، قصاب، جولاه، دلال، دلاك، جراح و غيره) را از عضويت در گروه فتيان محروم ميكرده‌اند و وقتى كه اصناف و پيشه‌وران اجازه ورود به تشكيلات فتوت را دريافتند، هريك از آنان براى نشان دادن مقام و شأن خود، براى پيشه خويش مرتبتى فراتر و والاتر از ديگرى قائل شدند و در اين رابطه، هريك از اصناف اسنادى هم براى خود درست كرده بودند، مثلا سلمانيها گفتند كه ما بر روش فتوت سلمان فارسى هستيم كه او باصلاح موهاى مبارك حضرت رسول ٦ و حضرت على (ع) مى‌پرداخته است، قصاب‌ها پاى شخصيتى موهوم و افسانه‌اى را به نام «جوانمرد قصاب» به ميان آوردند- كه بزعم ايشان در عهد خلافت حضرت على (ع) مى‌زيسته، و به توصيه شاه مردان‌