احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٢٤ - موضوع اين رساله

بجانشينى از حضرت رضا ٧ نيستند». در ضمن سلاسل تصوف استاد شادروان سعيد نفيسى نوشته است: «معروف‌ترين طرق تصوف در سلسله ارشاد مشائخ خود اتفاق ندارند. پيداست كه اين سلسله‌ها را به مبادى اسلام رسانيده‌اند و هركدام از ايشان آن را بيكى از ائمه يا اصحاب رسول يا تابعين پيوسته‌اند. برخى از ايشان اين نسبت را به امام على بن ابى طالب ... و برخى به حبيب عجمى بصرى معاصر حسن بصرى كه زندگى او چندان روشن نيست و ايرانى بوده است رسانيده‌اند[١]».

خلاصه اين‌گونه اختلاف تنها در مورد على همدانى نيست بلكه چنانكه اشاره رفت در ساير خرقه‌ها نيز موجود است و درين ضمن مطالعه روضات الجنان و جنات الجنان جالب است: در جلد اول اين كتاب دو سلسله فقر طبق آنچه در خلاصة المناقب‌[٢] آمده و دو سلسله ديگر مطابق آثار على همدانى‌[٣] بيان گرديده است.

سلسله در فتوت‌

على همدانى از بزرگان فتوت قرن هشتم نيز هست- پير فتوت او شيخ ابو الميامن نجم الدين محمد بن محمد (يا احمد) الاذكانى (٦٦٩- ٧٧٨ ه) بوده و او هم يكى از مريدان شيخ علاء الدوله سمنانى ميباشد[٤]. شيخ اذكانى علاوه بر خرقه فتوت، درفش مبارك حضرت رسول ٦ و ستون خيمه آن حضرت را هم به سيد عطا كرده بود و اين هر دو و عصاى على همدانى هنوز هم در مسجد شاه همدان «سرى نگر كشمير» نگهدارى ميشود. گفته‌اند كه اين هر دو تبرك رسول را حضرت امام حسين همراه ميداشته و بعد از شهادت آن امام در كربلاى معلى بديگران رسيده است‌[٥].

[١]- سرچشمه تصوف در ايران، ص ٧٦.

[٢]- خرقه شيخ مولانا محمد شيرين تبريزى مغربى( م- ٨١٠ ه) و خرقه شيخ صفى الدين اسحق اردبيلى( م- ٧٣٥ ه)، ص ٦٨- ٢٥٠.

[٣]- خرقه توبه مولانا شيخ اكمل الدين مظفر بزازى قزوينى( نوشته شده در ٨٠٨ ه) و خرقه ديگرى از شيخ صفى الدين اسحق اردبيلى مزبور، ص ٩٧- ٢٥١.

[٤]- جواهر الاسرار خطى شماره، ج- ١١ دانشكده ادبيات و علوم انسانى دانشگاه تهران.

[٥]- تحايف الابرار يا تاريخ كبير، ص ٣٥٦.