احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣٣٣ - فتوتنامه منظوم از عطار است يا هاتفى؟

١٣- كتاب الفتوة تأليف ابو حامد احمد بن محمد عبد الملك اشعرى.

١٤- فتوت‌نامه تأليف نجم الدين زركوب تبريزى م ٧١٢ ه.[١]

١٥- رساله فتوتيه تأليف امير سيد على همدانى م ٧٨٦ ه (كه متنش خواهد آمد).

١٦- رسالة فى الفتوة تأليف شيخ علاء الدوله بيابانكى السمنانى م ٧٣٦ ه[٢].

١٧- فتوت‌نامه منظوم از ناصرى سيواسى كه آن را در سال ٦٨٩ ه سروده است.

اين ناصرى يا ناصر يك مثنوى هم دارد بنام «كتاب الاشراق» كه آن را در سال ٦٩٩ ه باتمام رسانده است‌[٣] فتوت‌نامه منظوم ناصرى را پرفسور تيشنر در سال ١٩٤٤ م و سعيد نفيسى در سال ١٣٤١ ش مجددا بچاپ رسانده است.[٤]

آقاى احمد گلچين معانى متن هر دو چاپ را مقايسه و تصحيح كرده‌[٥] و سپس نفيسى اشعار ديگرى را يافته و به منظومه مزبور اضافه كرده است.[٦] اين فتوت‌نامه جمعا در حدود ٨٠٠ بيت دارد.

١٨- فتوت‌نامه سلطانى تأليف ملا حسين واعظ كاشفى هروى م- ٩١٠ ه.[٧]

[١] - ايضا چاپ شده( برگرديد به ص قبل پاورقى شماره ٤ و نيز ر- ك روضات الجنان ... ص ٣٩٢، ٤١٩ در ذيل كرامات شيخ محمد بن رمضان تبريزى م ٥٩٢ ه).

[٢] - آقاى سيد مظفر صدر سمنانى در« احوال و آثار علاء الدوله سمنانى»( چاپ تهران ١٣٣٤ ش) مى‌نويسد( و اين مطلب را آقاى دكتر سيد حسن سادات ناصرى هم در آتشكده آذربخش نخست ص ٤١٣ نقل كرده است) كه اين رساله مفقود الاثر و در جايى پيدا نيست. ولى اين رساله نيز چاپ شده است( برگرديد به ص قبل پاورقى شماره ٤).

[٣] - تاريخ نظم و نثر فارسى در ايران و در زبان فارسى، ج ٢، ص ٣.

[٤] - ف- ١- ز جلد ١٠ سال ١٣٤١ شمسى، ص ٢٢٨- ٢٨١.

[٥] - فرهنگ ايران زمين جلد ١١ سال ١٣٤٢ ش، ص ٩٤ به بعد.

[٦] - سرچشمه تصوف در ايران، ٢١٨- ٢٢٠.

[٧] - نسخه خطى شماره ٧٤٧٦ در كتابخانه مجلس- منتخب آن: نسخه خطى شماره ٣٩٧٩ در كتابخانه ملى ملك و نسخه ديگرى در موزه بريتانيا. اين فتوت‌نامه مفصل را آقاى دكتر محجوب تصحيح و تحشيه كرده‌اند.