احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ١٤٥ - ١٩ - رساله عقبات يا قدوسيه
بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ[١] يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا آباءَكُمْ وَ إِخْوانَكُمْ أَوْلِياءَ إِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْإِيمانِ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ[٢]- اما بعد جمله اين آيات با هرات ربانى و حجج قاهر جناب سبحانى گواهى ميدهند كه وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَ ما هُمْ بِمُؤْمِنِينَ[٣]- اى عزيز چون وقت درآيد نمازى از سر رسم وقت بگزارى و چون رمضان درآيد روزه از سر رسمدارى و هرروز ما تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ[٤] برخوانى اما نميدانم كه از حقائق و اسرار ايمان چه خبر دارى؟ ...» و براى بيان همين حقائق ايمان، على همدانى اين رساله را نوشته است.
عقبات بنظر مؤلف چهار است (براى پادشاه اسلام): بخل و كبر و ستم و رياستى كه بىخدا ترسى باشد يعنى پادشاه اسلام بايد كه از بخل مال و كبر و ستم بر ديگران برحذر باشد و پادشاهى را باتقوى و پرهيزگارى توأم داشته باشد. مينويسد: «اى عزيز فرمان حق جل ذكره براينست كه إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ[٥] و تو عزت در انگشترى زرين و جامه ابريشمين و تحصيل اسبان فاخر و غلامان فاجر طلبى و در نفوذ احكام حق باميران فاسق بجهت مصالح دنيوى مداهنه كنى- سجلى بنام خود كردى كه فرمان شيطان نزد تو مقدم است بر فرمان حق و قدر فاسقان و فاجران نزد تو بيشتر از قدر خدا و رسول اينجا اگر نظر انصاف برگمارى مرتبه اسلام و ايمان خود در توانى يافت و به تحصيل كمال آن مشغول خواهى شد و ليكن عقبات بسيار قطع بايد كرد تا از وادى كرم بويى از نسيم آشنايى بمشام جان تو رسد ...»
همينطور در ساير عبارات رساله سيد بپادشاه كشمير پند و نصائح تلخ عرضه ميكند- از اشعارى كه درين رساله آورده چند بيت را نقل ميكنيم:
[١] - سوره العصر.
[٢] - آيه ٢٣، التوبة.
[٣] - آية ٨ سوره البقرة.
[٤] - سورة المزمل، آيه ٢٠.
[٥] - آيه ١٢، سوره الحجرات