احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٧٠ - ٣٠ تا چند داغ عشقش دارم نهفته در جان - پنهان چه دارم آتش چون دود نيست پنهان

عقل و دل اندرين ره جان را عقيله آمد

كاين كار باژگونه نايد ز كاردانان‌

در وصف سّر حسنش گر لال شد علايى‌

خوش باش كاوست آگه از حال بى‌زبانان‌

تا چند داغ عشقش دارم نهفته در جان‌

پنهان چه دارم آتش چون دود نيست پنهان‌

چون نيست درد عشقش دارو پذير پس من‌

بيهوده چند پويم در آرزوى درمان‌

داروى درد اين ريش از هر طبيب منديش‌

كين را دوا نيابى جز درد و داغ جانان‌

ادبار هستى ما شد پرده جمالش‌

ورنه ز راه تحقيق خورشيد نيست پنهان‌

از من مجوى راهى چون رام نيست بختم‌

كى راه داند آنكو كز خويش گشته حيران‌

دور حيات هستى آخر شود و ليكن‌

نبود بقاى جان را هرگز فناى دوران‌

هردم كه بى‌غم او از سر دل برآيد

آندم ز راه غيرت برجان ماست تاوان‌

بى‌امتثال امرش چشم اميد مگشاى‌

مرد آن بود كه دارد برديده مهر فرمان‌

پايان راه مردان فقد خود است ور نه‌

هرگز كس اى علايى ره را نديده پايان‌