احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٥٩ - ١٧ هر سرى كز سر عشقش واله و شيدا شود - از بد و نيك وجود خويش بىپروا شود

عود جان را همه شب سوخته در مجمر شوق‌

دم خوشبوى صبا در دل ازينجا بينند

دست همت به بد و نيك جهان نالايند

چون دل از هرچه دورنگى‌ست مبرا بينند

سالكان توشه اين ره ز فنا ساخته‌اند

دولت آخرت از محنت دنيا بينند

در لباس تعب و فقر بدو مى‌نازند

كز پلاس غم او روح مسيحا بينند

حفّت الجنه چو كرده است علايى تحقيق‌

كز پى رنج و تعب گنج مكافا بينند

هر سرى كز سرّ عشقش واله و شيدا شود

از بد و نيك وجود خويش بى‌پروا شود

بر سويداى دل هركس كه اين سودا نشست‌

عاقبت جان و دلش روزى درين سودا شود

نيكنامى بايدت پيرامن اين در مگرد

هركه روى مه بگل پوشد سبك رسوا شود

آب حيوان بايدت در ظلمت نابود شو

كانكه چشم از خود ببندد چون خضر بينا شود

حل نگردد هرگز اين مشكل ترا تا با خودى‌

چون ز خود فانى شوى اين مشكلت حلوا شود

آب چون از ابر افتد قطره خوانندش همه‌

چون ببحر انداخت خود را نام او دريا شود

ور صدف او را بلطف خويش گيرد در كنار

بيگمان از يمن ذاتش درّ بى‌همتا شود