احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٥١ - ٨ دلى را كز غم عشقش سر موئى خبر باشد - ز تشريف بلاى دوست بروى صد اثر باشد

تشنه وصل تو چون راه خيالت سپَرد

نزل ره هرنفسى ملك جهانى يابد

لذت درد تو هر مرده دلى كى يابد

دولت آن يافت كه از درد تو جانى يابد

دل گمان برد كه ذوقى ز غمت يافته است‌

اين نه گنجى است كه هركس بگمانى يابد

وصف سوز غم هجر تو كسى را شايد

كه بهر موى از اين شيوه زبانى يابد

هركه در ملك غمت نيست ندارد عيشى‌

اى خوش آن دل كه درين كوى مكانى يابد

گر كنى بر دل پردرد علايى نظرى‌

از جفاهاى فلك يك ره امانى يابد

دلى را كز غم عشقش سر موئى خبر باشد

ز تشريف بلاى دوست بروى صد اثر باشد

كسى كز غمزه مستش چو زلف او پريشان شد

ز نام و ننگ كفر و دين بكلى بى‌خبر باشد

بتى كز نازكى طبعش ملولست از گل سورى‌

ميان آتش جانم مدامش چون مقر باشد

تو در گلخن طمع دارى كه شاهت همنشين گردد

كجا آن فر سلطان را درين گلخن گذر باشد

گدايى را كه با سلطان بى‌همتا بود سودا

دلش پيوسته ريش و عيش تلخ و ديده‌تر باشد