احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣٦٦ - بايستههاى اخى

هر دو عالم بسته فتراك اوست‌[١]

عرش و كرسى قبله كرده خاك اوست‌

پيشواى اين جهان و آن جهان‌

مقتداى آشكارا و نهان‌

مهترين و بهترين انبياء

رهنماى اصفياء و اولياء

سيدى‌[٢] از هرچه گويم بيش بود

در همه چيز از همه در پيش بود

همچو شبنم آمدند از بحر جود

هر[٣] دو عالم از طفيلش در وجود

هردو عالم از وجودش نام يافت‌

عرش نيز از نام او آرام يافت‌

اى زمين و آسمان خاك درت‌

عرش و كرسى خوشه‌چين خرمنت‌

در زبانم جز ثناى تو مباد

نقد جانم جز وفاى تو مباد

ز امت خويشم شمر، كين يك سخن‌[٤]

مى‌نمايم هرچه ميخواهى بكن‌

تا كه جان داريم ما، تا زنده‌ايم‌

بندگانت را بصد جان بنده‌ايم‌

بر در تو كم بضاعت آمديم‌

بر اميد يك شفاعت آمديم‌

هست درياى شفاعت پيش تو

آمديم‌[٥] با قحط طاعت پيش تو

تا ز درياى شفاعت يكدمى‌

بر لب خشكم چكانى شبنمى‌[٦]

سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً

و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ‌

فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى‌

برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ)