شيخ نجم الدين همدانى، شيخ محى الدين لتكانى، شيخ محمد مرشدى، شيخ عبد اللّه مطرى «مصرى»[١]، شيخ على معرى، شيخ برهان الدين ساغرجى‌[٢]، شيخ مراد اكر بدورى، شيخ عمر بركانى، شيخ عبد اللّه سفالى، شيخ ابو بكر ابو حربه، شيخ بهاء الدين قمكندى، شيخ عز الدين خطابى، شيخ شرف الدين احمد بن يحيى منيرى‌[٣]، شيخ رضى الدين آوجى، شيخ عبد الرحمن مجذوب طوسى، شيخ محمد بن محمود مجذوب طوسى، شيخ حسن بن مسلم، شيخ العابدين محمد مغربى، شيخ عوض علاف، شيخ ابو القاسم تحطوى و شيخ سعيد (يا ابو سعيد) حبشى رحمت اللّه عليهم‌[٤].

[١]- بظاهر كلمه« مطرى» بجاى« مصرى» از روى اشتباه كتاب نوشته شده است.

شيخ اخى عبد اللّه مصرى از جهان گردان و صوفيه معروف است كه ابن بطوطه در مصر با او ملاقات كرده است، ص ٣٠٥.

[٢]-« ... از مشائخ تصوف در قرن هشتم. از بزرگان شام و روم بوده كه بخراسان ظاهرا نزد علاء الدوله سمنانى رفته است، سرچشمه تصوف در ايران، ص ١٥٧.

نيز ر- ك نفحات الانس، ص ٤٤٣- ٤٤٤».

[٣]- صوفى معروف شبه قاره هند و پاكستان( ٦٦١- ٧٨٢ ه). ترجمه تذكره علماى هند ٢٣١- ٢٣٢. خزينة الاصفيا، جلد ٢، ص ٢٩٢.

[٤]- اين همان شيخ است كه در توجيه لقب« على ثانى» براى على همدانى درين فصل قول او نقل كرده‌ايم- درباره شخصيت عجيب او صاحب خلاصة المناقب( با برگ، ٢٠) مينويسد كه« خدمت شيخ سعيد حبشى كه صوفيان آن بزرگوار را ابو سعيد ميگويند در هر زمان بصورت ديگر ديده شدى و با هر زائرى يكبار محبت داشتى ... اگر خادم يك روز كرات درآمدى، شيخ را در هر كرت بصورت ديگر ديدى». از رساله مستورات معلوم ميشود كه اين شيخ ادعاهاى عجيب داشت. مثلا اينكه او از اصحاب حضرت روح اللّه عيسى( ع) است و در زمان رسول٦ سنش ٧٢٢ سال و در اوائل قرن هشتم هجرى ١٤٣٥ سال بوده است( ع: برگ، ١١- ١٢- ١٣). در خلاصة المناقب قول ديگر او منقول است:

« ... وقتى كه آمنه را به عبد اللّه ميدادند من در مكه بودم»( برگ ٦٠، با).

ابن بطوطه هم سفرنامه خود را از ذكر او آراسته است مينويسد كه با شيخ سعيد مراكشى مجاور مدينة الرسول در سال ٧٢٨ ه ملاقات كرده است. گمان ميرود كه منظورش همين سعيد حبشى باشد( ترجمه فارسى سفرنامه، ص ١١١).

شخصيت شيخ مانند شيخ ابو الرضا بابار تن هندى عجيب و مجهول و باورنكردنى است.