احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٠٩ - و لو نضحوا منها ثرى قبر ميت * لعادت اليه الروح و انتعش الجسم

و با مظاهر مظلمه كشيفه امتزاج يافته چون حقيقت خود را (بر[١]) نظر ارباب (عقول‌[٢]) جلوه مى‌دهد عقول و نفوس جمله را مخطوف و مجذوب و مجنون مى‌سازد و جانها را در بوته محن (محبت‌[٣]) مى‌گذارد اينجا بدانى كه شرح اذواق شاهدان حقايق جمال مطلق و واصلان ذروه (كمال‌[٤]) محقق در حيز بيان زبان نگنجد و لسان ميزان هيچ عقل آنرا (برنسنجد حرف‌[٥]).

[و لو نضحوا منها ثرى قبر ميت* لعادت اليه الروح و انتعش الجسم‌]

قال (رحمه اللّه‌[٧]):

(نضح‌[٩]) پاشيدن آبست و ثرى خاك نمناك و انتعاش برخاستن و ضمير اول (به مداومه‌[١٠]) و ثانى بميت. (و روح و جسم‌[١١]) فاعل عادت و انتعش يعنى اگر (آن شاربان‌[١٢]) زلال (عرفان‌[١٣]) كه ندماى مجلس شهوداند (تعبيه‌[١٤]) از اقداح عنايت (و نفثه‌[١٥]) از مصباح هدايت كه محيى قلوب و ارواح و منور نفوس و اشباح است (برحال‌[١٦]) غافلى از مردگان مقبره غفلت و جهالت گمارند بحيوة معنوى زنده گردد و بمدد روح روح عرفانى از قبر جهالت و حرمان برانگيخته شود و آتش تاسف فوت مطلوب‌

[١] - به.

[٢] - قلوب.

[٣] - محنت.

[٤] - بكمال

[٥] - نسنجد، شعر.

[٦] - نام.

[٧] - رحمة اللّه عليه.

[٨] - نضبحوا.

[٩] - نضبح.

[١٠] - عايد به مدامة.

[١١] - و الروح و الجسم.

[١٢] - از مشاربان.

[١٣] - عرفانى.

[١٤] - بقيه.

[١٥] - نعشه‌اى.

[١٦] - خاك.