احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣٩٤ - در نسبت محبوبى و محبى

حسى و فريب و بهانه جمال و صباحت صورى كه از پس پرده نجاست و وعاى خباثت جلوه‌گرى (مى‌كند[١]) از طلب (كمال جمال حقيقى باز نمانند[٢]).

[در نسبت محبوبى و مُحبّى‌]

اى عزيز (بدانك جمعى‌[٩]) از روندگان راه بواسطه سبق كشوف ايشان براجتهاد در مرتبه محبوبان باشند و طايفه طالبان بسبب سبق اجتهاد (در[١٠]) درجه محبان و نسبت (محبى‌[١١]) و محبوبى از لوازم و عوارض ذات محبت است و حقيقت محبت در عين ذات خود از تقيد و تنزه مبرا و منزه (و[١٢]) سريان فيض او بهمه محبوبان و اصل و آثار فيض او همه محبانرا شامل. اگر آفتاب محبت از فلك عنايت برصحراى وجود نتافتى (هيچ محب در باديه ذل طلب عز سايه هماى وصل نيافتى‌[١٣]) و اگر سريان آثار محبت (مراياء[١٤]) قوابل محبى و محبوبى را شامل‌

[١] - مى‌كرد.

[٢] - جمال كمال حقيقى باز مانند. شعر:

[٣] - ندارد.

[٤] - سالكى.

[٥] - ندارد.

[٦] - ندارد.

[٧] - پرتوى.

[٨] (*) در نسخه دوم اين بيت پس از بيت اول قرار گرفته.

[٩] - بدانكه بعضى.

[١٠] - بركشوف.

[١١] - محبى.

[١٢] - از.

[١٣] - ندارد.

[١٤] - مراياى.