احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٧٣ - ٣٤ اگر تو بر سر كويش دمى گذر يابى - كنوز غيب دو عالم بيك نظر يابى
|
چون مسند جلالش دلهاى بيدلانست |
پس شاهباز حسنش اينجا بود هميشه |
|
|
بوئى ز خاك كويش برجان هركه آمد |
انفاس مشكبارش بويا بود هميشه |
|
|
و آن كو عماى غفلت پوشيده چشم سرّش |
حظّ وى از مسمى اسما بود هميشه |
|
|
زيب جمال معنى چون نور معرفت شد |
سير صفاى عارف زيبا بود هميشه |
|
|
هركو نديد رويش كور دو عالم آمد |
و آنرا كه ديده وا شد بينا بود هميشه |
|
|
جائى كه سوز عشقش منزل كند زمانى |
لذات جاودانى آنجا بود هميشه |
|
|
سودائى وصالش شيداى انجمن شد |
بر آفتاب ذره شيدا بود هميشه |
|
|
بر درگهش علايى از ما و من گذر كن |
زيرا كه بزم عشقش بىما بود هميشه |
|
٣٤[١] [اگر تو بر سر كويش دمى گذر يابى- كنوز غيب دو عالم بيك نظر يابى]
|
اگر تو بر سر كويش دمى گذر يابى |
كنوز غيب دو عالم بيك نظر يابى |
|
|
كليد عقده ابواب بارگاه جلال |
تويى اگر سرموئى ز خود خبر يابى |
|
|
چراغ مجلس روحانيان عالم قدس |
ز سوز تست گر از شمع جان اثر يابى |
|
[١] (*) آ: ص ٤١٩ مخمس بيست و سوم، ب: برگ ١٩٤ الف غزل ٢٢، ت: برگ ٤٤٥ و ٤٤٦ غزل ١٦، ن: ص ١٥ غزل ٢٤.