احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣٧١ - چهار(مربوط به ص ٣٤٨)
٣- فضيل عياض م ١٨٣ ه (بنگريد به نفحات الانس، ص ٢٧) كنيه او ابو على و از اهالى مرو بوده و قبل از ورود در وادى سلوك و جوانمردى از عياران و راهزنان و صعلوكان معروف بوده سال وفات او را ١٨٧ ه هم نوشتهاند (كشف المحجوب، ص ١٢٠ ارزش ميراث صوفيه، ص ٨٠).
٤- جنيد بغدادى (سيد الطائفه) از پيروان حارث محاسبى. اصل او از نهاوند بوده ولى بيشتر زندگى را در بغداد گذرانده است وفات او در ٢٩٧ يا ٢٩٨ روى داده است (نفحات الانس، ص ٨٠).
٥- سهل بن عبد اللّه تسترى (ابو محمد) از شاگردان ذو النون مصرى (م ٢٤٥ ه) بوده و از جمله بزرگان فتيان و ملامتيان محسوب ميشود و وفاتش را در ٢٨٣ ه نوشتهاند.
٦- ابو يزيد بسطامى (طيفور بن عيسى بن آدم بن سروشان). از بزرگان مشايخ و سخنان او در اصل «فنا» بسيار معروف است و نيز شطحيات او از قبيل سبحانى ما اعظم شأنى شهرت فراوان دارد وفات او بين سالهاى ٢٣٤ الى ٢٦١ ه روى داده و شايد تاريخ اخير درستتر باشد. ر- ك نفحات الانس، ص ٥٦- سرچشمه تصوف در ايران، ص ١٨٤- ١٩٤ و ارزش ميراث صوفيه، ص ٧٣- ٧٤.
٧- يحيى بن معاذ رازى (ابو زكريا واعظ) از بزرگان تصوف م ٢٥٨ ه (نفحات، ص ٥٦).
٨- ابو حفص حداد (عمرو بن سلمه) نيشابورى م ٢٧٤ يا ٢٧٧ ه (نفحات الانس، ص ٥٨) از بزرگان مشايخ ملامتى است. نيز ر- ك سرچشمه تصوف در ايران، ص ١٩٥.
٩- ابو على دقاق نيشابورى (حسن بن محمد) پدرزن امام قشيرى م ٤٦٥ ه و از مشايخ فرقه ملامتى است. درباره مزار او سعيد نفيسى مينويسد: مزار او اكنون در يك كيلومترى مغرب شهر نساى جديد در جمهورى تركمنستان معروف و از زيارتگاههاى آن سرزمين است «سرچشمه تصوف در ايران»، ص ٢٢٥.