احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ١٠

مسافرتهاى خود را به انجام برساند.[١]

عقلا اين امر ممتنع مينمايد كه پسر دو ساله چهارصد حديث را بشنود و ياد بگيرد و نيز اينكه به او اجازه ارشاد و خرقه پوشى داده شود و او رد كند و برنامه مسافرتها در پيش داشته باشد. امين احمد رازى در «هفت اقليم» براى پذيرفتن اين مطلب سال ولادت سيد را در ٧٠٣ ه و سال اجتماع بزرگان مذكور را در ٧١٠ مينويسد[٢] ولى اين مطلب نه فقط با حقائق موجود مخالف است بلكه در مورد پسر هفت ساله هم كما بيش همان اشكالات موجود است.

اصل اين است كه جعفر بدخشى يا نساخ بعدى خلاصة المناقب اين مطلب را طور ديگر آورده‌اند و الاعلى همدانى خود در رساله «اوراد فتحيه» آن مطلب را بصورت منطقى و عقلى بيان فرموده است. «اوراد فتحيه» محتوى احاديث و اخبار و ادعيه است كه ٤٠٠ تن از بزرگان براى او نوشته‌اند. ولى كجا؟

ميفرمايد: «در محلى كه سلطان محمد خدا بنده عليه الرحمه اكابر خراسان و عراق را جمع ساخته بود و خواجه خضر ٧ نيز در آن مجلس حاضر بود[٣].» پس اين ملاقات در عالم روحانى روى داد كه سيد راه سلوك را طى كرده بامر شيخ خود عازم مسافرتها بود (در حدود سال ٧٣٣ ه كه سيد آنگاه تقريبا ٢٠- ٢١ ساله بود). درين موقع ٣٤ تن از بزرگان او را خرقه بخشيدند و اجازه ارشاد داده‌اند.

خانواده‌

خانواده سيد على از ديرباز بسيار محترم و معزز بوده است. سادات علوى همدان از زمان سلاجقه مقتدر و صاحب اثر و نفوذ بودند و حكومت همدان بيشتر متعلق بافراد اين خانواده بوده است. اقتدار بيشتر در دست علويان حسنى‌[٤]

[١]- ايضا« مستورات»، مجالس المومنين، و نزهة الخواطر ...( ج ٢) و گنجينه توحيد چاپ تهران.

[٢]- خطى برگ ١٩٣ كتابخانه دانشكده ادبيات و علوم انسانى- دانشگاه تهران.

[٣]- اوراد فتحيه- خطى بشماره/ ٤٢٥٠ كتابخانه ملى مك.

[٤]- ص ٢٣٨.