احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٥٤٠ - ذكر

فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَ لا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمالُكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تَشْعُرُونَ‌ ميفرمايد كه وقت مخاطبه با رسول آواز بلند مكنيد كه در خدمت وى سخن بلند گوئيد چنانكه با يكديگر ميگوئيد اعمال شما حبطه شود و شما را از آن خبر نباشد چون با رسول حق سخن بلند گفتن موجب تحبيط اعمال است با حضرت حق سبحانه و تعالى اولى‌تر ادب نگاهداشتن و از راه تضرع و مسكنت و خشوع و خضوع ذكر حقتعالى گفتن.

اما وجه سنت‌، رسول ٧ فرمود كه خير الذكر الخفى و خير الرزق ما يكفى چون مى‌بينيم كه رزق فوق الكفايه شر و بطر ثمره ميدهد از اينجا معلوم ميشود كه ذكر نيز چون جهر شود عجب و ريا ذخيره كند. ديگر نقل صحيح است كه چون صحابه از غزاى خيبر بازگشتند ذكر بلند ميگفتند چون رسول ٧ بشنيد رخسار مباركش سرخ شد از غضب و غيرت كه بر وى مستولى شد. فرمود كه‌ ارتعوا بانفسكم فانكم لا تدعون [اصمّا] و لا غايبا انكم تدعون قريبا سميعا و هو معكم‌ ميفرمايد كه چون بى‌ادبان غافل ذكر جناب كبريا بآواز بلند مخوانيد و عظمت ذات قديم را از هيچ ذره از ذرات كاينات غايب مدانيد تا از سعادت درجات اهل حضور محروم نمانيد و امثال اينحديث در فضيلت ذكر خفى بسيار است.

اما دليل [عقلى‌] آنكه چون فايده خلوت بزرگان طريقت در حبس حواس ظاهر ديده‌اند و از اين سبب اهل خلوت را در جاى تاريك و تنگ مى‌نشانده‌اند و از مشغله دور فرموده تا چون حواس ظاهر بسته شود حواس باطن بگشايد و چون آواز بلند پيوسته حاسه سمع را مشغول ميدارد آنفايده كه مطلوب است كى حاصل آيد. ديگر آنكه هر طاعت كه به اخلاص نزديكتر اميد قبول بيشتر و هرچه از نظر خلق دورتر باخلاص نزديكتر. در خانه نشستن و شهر و محله‌