احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣٥٣ - مقبولان

طائفه دوم‌ كسانى‌اند كه بصفاى‌[١] عقل، خساست و حقارت دنيا را[٢] معلوم كردند و انواع مكر و اصناف غوايل او را دريافتند و بنور يقين بديدند كه هر نعمتى از وى بهزار محنت آميخته است و برسر هر دولتى هزارباران حرمان و حسرت ريخته و[٣] در هر سرورى صد ويل و ثبور آويخته و هر انسى بصد غربال فرقت و وحشت بيخته‌[٤]. از زخارف آن اعراض كردند و ايام عمر قصير را[٥] در اسباب حصول نعيم ابدى و سعادت سرمدى، غنيمت شمردند و هر ساعتى‌[٦] را از ساعات عمر در نوعى از طاعات صرف كردند. ابن طائفه زاهدانند كه بصورت ضعيف و بمعنى ملوك ملك ملكوت‌اند[٧]. شعر:

[١٤] اى عزيز ذكر آن‌[١٥] قوم بود كه ايشان را ناظر و نديم حضرت خود كرده‌اند.

اما قسم دوم كه ايشان را بخلق مشغول گردانيده‌اند و دلهاى ايشان را مهبط رحمت و رأفت كردند و وجود ايشان را سبب راحت‌[١٦] و آسايش بندگان‌

[١] - چ بصفات.

[٢] - چ ندارد.

[٣] - ايضا.

[٤] - مق و ايا و قدس: پخته.

[٥] - چ ندارد.

[٦] - چ سعاتى؟

[٧] - قدس و چ جهان پا معادات مج جنان.

[٨] - قدس: مولا.

[٩] ( الف) سورة الرعد آيه ٢٩.

[١٠] - چ برسر؟

[١١] ( ب) در مورد اين تلميح ر ك: تعليقات در آخر اين رساله شماره پنج.

[١٢] - ايضا خاك.

[١٣] ( ج) اشعار از عطار ... ر ك: ديوان، ص ٢٥٠.

[١٤] ( د) النجم: آيه ٣٩.

[١٥] - ايا ندارد.

[١٦] - مم و ايا و مق سبب آسائش و راحت.