احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ١٢٨ - ١٠ - رساله ' ' بهرامشاهيه

كه در باب اول اين كتاب بآن اشارت رفته و از آن استفاده گرديده.

موضوع اين رساله ذكر اهل عرفان و كمال است. و چنين آغاز مى شود: «الحمد للّه- و سلم على عباده الذين اصطفى اما بعد چون خلاصه اهل عالم بعد از انبياء : اعيان اولياء اللّه‌اند رياض دلهاى مطهر ايشان مهبط انوار الهى‌اند» در فضايل و كرامتهاى اهل فقر و عرفان به آيات زير از قرآن مجيد استناد ميكند:

١- «... أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ...»[١]

٢- «... لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أَمْوالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً وَ يَنْصُرُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ ...»[٢]

١٠- رساله خ خ بهرامشاهيه‌

نسخ خطى: ٤١٩٥، ٤٧٣٦ (كتابخانه مركزى) ٤٢٥٠ (ملى ملك) ٢٣٧٤ (فرهنگستان تاشكند، ج ٣).

اين رساله كوچك را مير سيد على همدانى به التماس سلطان محمد بهرامشاه حاكم بدخشان نوشته است و در واقع اولين نامه معرفى شده در مكتوبات اميريه است.

از مقدمه رساله معلوم ميگردد كه حاكم مذكور وقتى از سيد التماس پند و اندرز و وصيت كرده بود و در نتيجه آن مؤلف اين رساله را برايش تأليف فرموده است- اين رساله شايد بصورت نامه‌اى بوده و سپس چند مطلب و عبارت نو بر آن افزوده شده است ولى در بعضى نسخ آن را به همين صورت مى‌بينيم.

مضمون اين رساله نصائح و وصايا است براى روش جوانمردانه و عدل و خدا ترسى و امر بالمعروف و نهى عن المنكر و برپا داشتن مراسم دينى.

ضمنا به اشعار عارفانه هم استناد ميفرمايد كه از آنجمله است ابيات زير:

[١] - در موردى آيه ٦٢ سوره التوبة.

[٢] - آيه ٨ سوره الحشر.