احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ١٢٠ - ٧ - مكتوبات اميريه

بدانيد كه كرى يا گران گوشى را ذكر نميگوئيد بلكه «انكم تدعون سميعا قريبا و هو معكم»[١] پس بذكر جلى چه احتياج است؟ از لحاظ عقلى هم ذكر خفى اولى است: بزرگان اعمال پنهانى و سرى و خلوتى را به اخلاص نزديك‌تر ميدانند از ذكر جهر. ضعيف مزاجان زود عاجز ميآيند و از ترقى روحانى محروم ميمانند غرض ذكر خفى از ظاهر عقل هم مستحسن بنظر ميآيد و: «بناى دين برعقل است ... در خبر است كه روزى در خدمت رسول ٦ يكى را صفت ميكردند كه طاعت بسيار ميكند رسول ٦ پرسيد كه عقلش چون است كه اصل همه طاعت آنست‌[٢]».

از اشعارى كه درين رساله آورده بعضى را در ذيل نقل ميكنم:

٧- مكتوبات اميريه‌

نسخ خطى ٤٢٥٠، ٤٢٧٤ (ملك) شماره ٧٦٧ (تاجيكستان) شماره ٣٥٣، ٢٣٥٧، ٢٣٥٨ (تاشكند: ج ١ و ج ٢ فهرست فرهنگستان) دفتر هند (جلد ١: ٢٨٩) موزه بريتانيا (ر ك ريو: ٢ ص ٨٣٦).

نسخ عكسى: ٦٧٢- ١٦٦٦ (كتابخانه مركزى)

رساله‌اى موسوم به مخطوبات در مجموعه شماره ٤٢٧٤ (ملى ملك) و ديگرى نام «صلواتيه» در مجموعه فيلم عكس شده بشماره ٢٠٣٠ (اصل در مشهد) كه در

[١] - ذكريه( تذكره كججى) ص ٦٣.

[٢] - ذكريه( تذكره كججى) ص ٦٣.

[٣] - مطلع غزل سيد، شماره ٦.