احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣٦٩ - دو(مربوط به ص ٣٤٥)
٢- قول دوم به همان صورت و با انتساب به همان بزرگ (حارث محاسبى) در رساله قشيريه (ص ١٠٣) موجود است. ناصرى سيواسى نيز آن را به نظم درآورده و ميفرمايد:
|
و آن يكى صاحب فتوت حارث است |
آنكه برجود و سخاوت باعث است |
|
|
گفت ميدانى فتوت را كه چيست؟ |
و آنكه او صاحب فتوت گشت كيست؟ |
|
|
آنكه در خدمت ميان را بست چست |
داد انصاف از خود و از كس نجست |
|
(بنگريد به فرهنگ ايران زمين شماره ١٠ سال ١٣٤١ ش).
ولى در طبقات الصوفيه سلمى (ص ١١٨) شبيه قول مزبور به شيخ ابو حفص حداد منسوب گرديده و با اين عبارت: «الفتوة عندى اداء الانصاف و ترك مطالبة الانصاف».
٣- قول سوم كه سيد على آن را به شيخ فضيل بن عياض نسبت داده، در كتاب الفتوة ابن المعمار (ص ١٥٨) بنام امام احمد بن حنبل ثبت شده و در رساله قشيريه (ص ١٠٣) نيز با اين شكل كه «بعضىها گفتهاند» نقل گرديده است.
٤- قول چهارم همانطور كه در رساله فتوتيه به جنيد بغدادى منسوب گرديده، در رساله قشيريه (ص ١٠٤) و كتاب الفتوة ابن المعمار (ص ١٢، ١٥٣) نيز با كمى اختلاف موجود است و با اين عبارت: «الفتوة كف الاذى و بذل الندى و ترك الشكوى».
٥- قول پنجم به همان صورت و منسوب به سهل تسترى در رساله قشيريه (ص ١٠٤) هم آمده است و شيخ فريد الدين عطار نيشابورى نيز در تذكرة الاولياء (ج ١، ص ٢٣٨) در سرگذشت سهل تسترى ترجمه فارسى قول مزبور را بهمان عبارت كه على همدانى آورده نقل كرده و شايد هم مأخذ على همدانى كتاب عطار باشد. در كتاب اسرار التوحيد فى مقامات ابى سعيد (ص ٥٧) نيز آمده است كه جوانمردى پيروى و متابعت سنت رسول است.
عين يا مشابه اقوال بعدى را كه مشتمل برهمان الفاظ و معانى باشد در