احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٧٨ - ٤٠ دوش دل در غم او ميزد با جان رايى - كه ترا در پى اين سود نشد سودايى

محيط گنبد دوار را تويى مركز

صفاى صفه‌ى اسرار را تو استونى‌

ز دور دايره گر سوى مركز آيى باز

يقين بود كه زهر وصف و وهم بيرونى‌

سپهر مطلع انوار آفتاب جلال‌

بگرد نقطه ذات تو كرده گردونى‌

ظهور سرّ كمالات سرمدى از تست‌

اگرچه خازن اسرار را تو مخزونى‌

قباب عزّت اگر پرده جمال تو شد

توئى كه در صدف علم درّ مكنونى‌

لواى عزّ تو بر سدره قدم زده‌اند

عزيز سدره اهل صفا نه اكنونى‌

دفين مخزن لاهوت را كه كون و مكان‌

نداشت طاقت ديدار آن تو مدفونى‌

علائيا گر از اين حال حيرتست ترا

اميد قطع مكن چون بوقت مرهونى‌

دوش دل در غم او ميزد با جان رايى‌

كه ترا در پى اين سود نشد سودايى‌

گفتمش ملك سليمان بگدايى نرسد

تاج رفعت نكشد جز سر روشن رايى‌

دولت جم كه سلاطين جهان پى نبرند

كى جنابش رسد آخر چو من شيدايى‌