احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٦٤ - ٢٣ گر نسيم وادى اسرار خواهى تن گداز - ور تجلى جمال يار خواهى جان بباز
|
نيست كس را از ميانش جز كنار اندر دو كون |
از ميان اينچنين دولت كسى جويد كنار |
|
|
از كنارى گر على بوى ميانش يافتى |
در خيال آن ميان از خويش گشتى با كنار |
|
٢٣ [گر نسيم وادى اسرار خواهى تن گداز- ور تجلى جمال يار خواهى جان بباز][١]
|
گر نسيم وادى اسرار خواهى تن گداز |
ور تجلى جمال يار خواهى جان بباز |
|
|
تن چو زندان است و جانت بنِد راه جانجان |
جانجان گربايدت بابند و با زندان نساز |
|
|
هرچه غير اوست دشمن دان تو اندر راه دوست |
در حضور دشمنان با دوست نتوان گفت راز |
|
|
شيوه رندان اين درگاه جانبازى بود |
چون تو اين بازى ندارى در ره او كج مباز |
|
|
طاعت و زهد ريايى را برين در قدر نيست |
تحفهئى آنجا نيارد كس بجز سوز و گداز |
|
|
پيش بارانِ بلاى دوست هركو سر نهاد |
برفراز طارم علوى كنندش سرفراز |
|
|
با غم عشقش تو از لذات جسمانى مگو |
با وجود روضه رضوان تو از گلخن مناز |
|
|
فيض روح القدس اگر خواهى تو اندر سير جان |
مركب حرص و هوا را در پى غولان متاز |
|
|
چتر رفعت برسر كيوان علايى ميزنى |
چشم همت گر ازين دونان به بندى همچو باز |
|
[١] (*) آ: ص ٤٤١ مخمس سى و هشتم، ب: برگ ١٩٧ ب غزل ٣٨، ت: برگ ٤٤٧ غزل ٢٣، م: برگ ٤٢٣ غزل ٦، ن: ص ١٩ غزل ٣١، س: شماره ١١.