احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٦٩ - ٢٩ نقد حيات خواهى جان كن فداى جانان - كاين است در ره عشق آئين مهربانان
|
ناله را همدم گزين و سايه را همسايه گير |
جام غم برروى ايشان نوش كن در هر زمان |
|
|
بيدلان را ساقى از اشكست و مطرب آه دل |
عاشقان را لذت از درد است و راحت سوز جان |
|
|
عشق سلطانست چون مهمانت باشد نزل او |
ديده و دل ساز و جان شكرانه آر اندر ميان |
|
|
عشق جانان آتش و جان علايى خس بود |
خس چو در آتش فنا شد ديگر او را خس مخوان |
|
٢٩ [نقد حيات خواهى جان كن فداى جانان- كاين است در ره عشق آئين مهربانان][١]
|
نقد حيات خواهى جان كن فداى جانان |
كاين است در ره عشق آئين مهربانان |
|
|
مستان جام شوقش بر بوى لطف هر شام |
بردرگه جلالش آيند جان فشانان |
|
|
آنانكه زنگ هستى از لوح زدودند |
از جان نفور دارند دل در هواى جانان |
|
|
مرغان سدره هر شب حيران بيدلانش |
چون در خروش آيند افسون عشق خوانان |
|
|
از چشم بد نهانند وز خويشتن نهانتر |
عالم شده سمن بو از خوى آن نهانان |
|
|
چون تيره روزگارى زان ره نشان چه پرسى؟ |
گر ره روى نشان جو از راه بىنشانان |
|
|
گر كام خواهى از دوست ناكامىست كامت |
كز گلشن و صالش دورند كامرانان |
|
[١] (*) آ: ص ٤٠٩ غزل هجدهم، ب: برگ ١٩٣ الف غزل ١٧، ت: برگ ٤٤٤ و ٤٤٥ غزل ١٢.